بنزین ایران را به آتش می کشد

اعتراض به سهميه بندي بنزين / شعار نويسي در تهران و توزيع 5 هزار شبنامه( به همراه عكس )

از غرب استان (گلستان) خبر مي رسد كه يكي از كشاورزان اين منطقه با در دست داشتن يك ظرف 4 ليتري بنزين به فرمانداري شهر محل سكونت خود مراجعه و تهديد به خودسوزي كرد.

گفته مي شود اين كشاورز با مراجعه به دفتر فرمانداري از فرماندار خواست تا براي استفاده دستگاه سمپاش وي 30 ليتر بنزين تهيه كند كه فرماندار نامه اي به يكي از جايگاههاي بنزين نوشت و خواستار تامين بنزين اين كشاورز شد.

با مراجعه كشاورز به پمپ بنزين و ارائه نامه فرماندار مسئول جايگاه مربوطه نامه فرماندار را خلاف قانون دانست و گفت تنها با كارت سوخت مي تواند بنزين دريافت كند.

گفته مي شود اين كشاورز كه به گفته خودش دهها هكتار از اراضي كشاورزي اش نياز به سم پاشي داشت با بستن راه ورودي پمپ بنزين منجر به شلوغي منطقه و دخالت پليس و بازداشت او به مدت 24 ساعت شد.

اين كشاورز به محض آزادي از بازداشتگاه به همراه بطري 4 ليتري بنزين وارد فرمانداري شده و در مقابل دفتر فرماندار تهديد به خود سوزي كرد كه با دخالت كارمندان فرمانداري و قول مساعد براي تامين بنزين وي غائله ختم به خير شد

گفتني است عدم توجه دولت براي تامين بنزين كشاورزان موجب بروز مشكلاتي براي اين قشر و محصولات آنان شده است .

منبع

بنزين آزاد در برنامه دولت نيست
عشق دو طرفه
ميان من و مردم برقرار است

5ر2 ميليون نامه استمداد مالی سهم دوره اول سفرهای استانی 

به ادعای احمدی نژاد در کنفرانس خبری خود: همه کمبودها و نارسائی ها، فقر و فلاکت و کپرنشينی، بيمه نبودن مردم و فلج بودن خدمات اجتماعی، 29 سال بی اعتنائی به جاده کشی و گسترش خطوط ريل قطار و بی خبری 29 ساله رهبران و دولتمردان جمهوری اسلامی از اوضاع مملکت و بويژه روستاها وشهرهای کوچک ايران زير سر مصرف زياد بنزين بوده است. حالا با سهميه بندی بنزين که مثل ماجرای اتم يک شبه شد تصميم و خواست ملی و از محل در آمد آن قرار است همه اين مشکلات برطرف شود! هرکس بيکار شد خانواده اش کمک هزينه بيکاری بگيرد، هزار شهرک صنعتی ايجاد شود و... معلوم نيست آن صدها ميليارد دلاری - که گفته می شود سر به 700 ميليارد دلار می زند- دراين 29 سال از صادرات نفت حاصل شده کجا رفته است که حالا قرار است از محل درآمد ناشی ازسهميه بندی آن باغ سبزی ساخته شود که احمدی نژاد در مصاحبه اش وعده داده است. ضمنا آن ويرانه ای که احمدی نژاد توصيف کرده مگر دو دهه زير ولايت رهبر کنونی جمهوری اسلامی نبوده که حتی تعيين يک معاون وزير هم بايد با تائيد او صورت می گرفته است و 70 در صد اختيارات اداره کشور رسمی و غير رسمی زير نظر اوست.
 
 احمدی نژاد بمناسبت پايان دور اول سفرهای استانی خود در يک کنفرانس خبری شرکت کرد که محور اصلی آن ماجرای سهميه بندی بنزين و انواع پرسش ها درباره حاصل سفرهای استانی بود.

احمدی نژاد دراين کنفرانس خبری از سفرهای استانی خود دفاع کرد و ضمنا مدعی خدماتی از قبال صرفه جوئی و سهميه بندی بنزين شد، که خود اعتراف به نبود اين خدمات 29 سال پس از انقلاب 57 است. بخش هائی از اين مصاحبه تبليغاتی را می خوانيد:

«برخی می‌گويند قيمت بنزين را آزاد كنيد تا در مصرف تعديل صورت گيرد؛ اما اگر آزاد بكنيم، بايد ارز بدهيم و از خارج بنزين وارد كنيم. به نظر من چه ضرورتی برای چنين كاری وجود دارد؟ اگر مثل دارو ضرورت آن احساس می‌شد آن را با هر قيمتی وارد می‌كرديم؛ اما وقتی می‌توان با روش‌های ديگری زندگی كرد و بيخود با خودرو تردد و در ترافيك دود مصرف نكرد، نيازی به عرضه‌ آزاد بنزين نيست. فعلا عرضه‌ آزاد بنزين در برنامه دولت نيست. در شرايط كنونی آزادسازی قيمت بنزين سم مهلكی برای اقتصاد است؛ چرا كه تورم را ‌‌١٠٠ درصد می‌كند. با ادامه سهميه بندی وطبق برنامه‌ريزی كه كرده‌ايم می‌توانيم تا پنج سال آينده ‌‌١٥٠ ميليون ليتر بنزين در روز صادر كنيم.

ما می‌توانيم سالی ‌‌١٠٠٠ كيلومتر ريل قطار ايجاد كنيم و قطارهايی با سرعت بالا داشته باشيم.

"طرح بيمه‌ همگانی و تامين اجتماعی با استفاده از كاهش هزينه‌های ناشی از مصرف سوخت در دستور كار دولت است. هم‌چنين می‌خواهيم ‌همه مردم را به شكلی بيمه كنيم تا هر كس كه سرپرست خانوار است، وقتی بيكار شد، از دولت كمك‌هزينه بگيرد.

سهميه‌بندی بنزين يك تصميم ملی است . عده‌ای به خاطر منافع خود يا جمع قليلی، قضيه را سست نكنند. »

 در بخش ديگری از اين مصاحبه خبری، احمدی نژاد در باره سفرهای استانی خود گفت:

 « دراين سفرها حدود ‌‌٥ / ‌‌٢ ميليون نامه ارسال شده كه صاحبان آن مشكل مالی داشته‌اند كه به همه آن‌ها پاسخ داده شده و مقداری كه می‌توانسته‌ايم برای آن‌ها تعيين كرده‌ايم.

ما بايد همديگر را دوست داشته باشيم. يك مشت آدم‌های جاهل در دنيا پيدا شده‌اند كه عاطفه و روابط محبت‌آميز را طرد می‌كنند و می‌گويند فقط بايد منطقی كار كرد. ما بايد عاشق هم باشيم كه بتوانيم كار كنيم.  ما درصدد احداث بيش از هزار شهرك صنعتی هستيم.

چگونه می‌توانيم ببينيم كه در استان‌هايی كه ‌‌٨ سال در جنگ حضور داشته‌اند جوانان مزرعه دارند ولی پول ندارند كه مزرعه‌شان را فعال كنند و يك خانواده با يك ميليون تومان احياء می‌شود ولی در يك خانواده زن و مرد بر سر تزئينات خانه با هم دعوا كنند و از هم طلاق می‌گيرند. يا اين ‌كه جمعی پيدا شوند كه با ماشين‌های آخرين مدل مسابقه بدهند كه كدام يك زودتر ماشين ديگری را چپ می‌كند. كسانی كه اين كارها را می‌كنند از حقايق اطلاع ندارند، از وضعيت مردم در ديگر نقاط اطلاعی ندارند و اين ناشی از غفلت رسانه‌های ماست. بايد رسانه‌ها آگاهی دهند. در جايی ‌‌١٢ نفر در يك كپر ‌‌١٢ متری زندگی می‌كنند و عده‌ای ديگر می‌روند دنبال اشرافی‌گری و توقع دارند تمام پول كشور خرج آن‌ها شود. مثلا وزيری كه بيايد و در تعطيلات دست زن و بچه‌اش را بگيرد به گردش اروپا برود و بعد بگويد پول خودم است. او به جای اين گردش به سراغ مردمی برود كه تاكنون يك سفر كوتاه نيز نداشته‌اند. نمی‌گويم در تمام كشور اين مشكلات وجود دارد ولی چنين مشكلاتی هست.

چرا بايد در يك منطقه ‌‌٤٠ درصد از مردم تحت پوشش كميته امداد باشند.

 برخی نيازمند ‌‌١٠ هزار تومان بودند. حال مثلا يك مدير ما می‌آيد در فلان نهاد چون در زمستان در سالادش گوجه‌فرنگی به علت گرانی نبوده اعتراض می‌كند يا فرياد می‌زند. تو وظيفه داری بروی ببينی چرا وضعيت گوجه فرنگی اين‌گونه است؟ ما بايد اين‌گونه فضاها را بشكنيم.

ما در حال حاضر رگه‌هايی از بازگشت به روستاها را مشاهده می‌كنيم و بايد آن را تقويت كنيم.

در بخش مسكن خواهيد ديد كه چهار سال بعد چهره‌ مسكن در كشور هم متحول می‌شود.

سهام عدالت، توزيع عادلانه‌ی بودجه، اصلاح سيستم بانكی و اصلاح سيستم بيمه را با قاطعيت پيگيری می‌كنيم؛ حتی اگر هزاران فحش دهند؛ چراكه اين‌ها را به نفع ملت می‌دانيم.

در سفرهای استانی عشق دوطرفه است و همچنان كه من مردم را دوست دارم، مردم هم من را دوست دارند. 

منبع

در كنار ايستگاه تاكسي خطي منتظر ماشين هستم. در اين ميان چند راننده تاكسي خطي در سايه ايستاده و گرم صحبت بودند يكي از مسافران به راننده‌ها نزديك شد و گفت: بنزين آزاد فروشي داريد؟ راننده پرسيد چند ليتر مي‌خواهي؟ مسافر در پاسخ گفت دو تا 20 ليتري.

راننده به مسافر گفت: بايد صبر كني تا زنگ بزنم و يكي از بچه‌ها برايت بياورد. مسافر پرسيد: ليتري چند؟ پاسخ شنيد 800 تومان. مسافر در جواب گفت: قيمتش خيلي بالاست. راننده گفت: پمپ بنزين ليتري هزار تومان آزاد مي‌فروشد.

پس از سهميه بندي بنزين اخبار متفاوتي در مورد عرضه آن منتشر شد. افرادي كه كارت سوخت خودروهاي اسقاطي را خريد و فروش مي‌كنند، اجاره و يا فروش كارت سوخت‌هايي كه در پمپ بنزين‌ها جامانده‌اند، خريد موتورها و يا وانت‌بارهاي فرسوده و كم قيمت براي استفاده از كارت سوخت آن‌ها همه و همه از جمله راه‌حل‌هايي بود كه در اين مدت مردم براي تامين سوخت مورد نياز خود مورد استفاده قرار داده‌اند.

و حالا راهكاري جديد، فروش سهميه 800 ليتري توسط تاكسي‌ها. معادله خيلي ساده‌اي است. هر تاكسي مي‌تواند تنها مقداري از سهميه روزانه خود را به صورت آزاد بفروشد و درآمدي را بدون اين كه خودرو خود را مصطحلك كرده و يا مجبور باشد ساعات طولاني را پشت فرمان بنشيند، براحتي كسب كند.

معادله فروش آزاد بنزين نشان مي‌دهد در صورتي كه هر تاكسي تنها نيمي از سهميه خود را با قيمت آزاد موجود سوخت بفروشد درآمد ماهيانه خود را بدست مي‌آورد.

مسافر ظرف‌هاي 20 ليتري بنزين را تحويل مي‌گيرد. و راننده از او مي‌خواهد كه سريع‌تر از آن‌جا برود.

راننده تاكسي خطي مسافران ايستاده در خط را سوار مي‌كند و در راه مغلوب سوال‌هاي پي در پي مي‌شود.

راننده تاكسي خطي كه از كار كردن در اين هواي گرم تابستان به شدت گله مند است مي‌گويد: ببينيد ما راننده خط هستيم روزانه با توجه به تعداد تاكسي‌هايي كه در خط هستيم مسافرها را به صورت نوبتي جابه‌جا مي‌كنيم.

وي ادامه مي‌‌دهد: به طور مثال در خط ما روزانه حدود 10 نوبت رفت و برگشت به هر راننده نوبت مي‌رسد كه با 500 ليتر بنزين مي‌توانيم در اين خط كار كنيم.

وي مي‌افزايد: اين حق ماست و مي‌خواهيم بنزين خود را به صورت آزاد بفروشيم و مجبور نباشيم از صبح تا شب در خيابان‌ها مسافر جابه‌جا كنيم و هر كسي هم از ما بنزين مي‌خرد راضي است.

وي در رابطه با غيرقانوني بودن فروش آزاد بنزين مي‌گويد: چطور است كه تمامي پمپ بنزين‌ها سوخت را آزاد مي‌فروشند و دولت هم قرار است كه بنزين را آزاد بفروشد اين حق ماست و ما آزاد هستيم كه تصميم بگيريم آن را چطور مصرف كنيم.

معادله خيلي ساده فروش بنزين تنها مسافران را متضرر خواهد كرد. چرا كه بزودي شاهد تاكسي‌هاي متوقف در شهر هستيم كه فعاليت نمي‌كنند و از آن طرف مسافراني كه در خيابان‌ها منتظر تاكسي هستند.

و یک خبر از استان گیلان  از یکی از خوانندگان ما

بعلت نزدیکی شهر ها در اینجا کار بسیاری از مسافر بر های بین شهری بدجور خوابیده مانند دوران جنگ شده
از حوالی غروب به سختی ماشین پیدا میشه و اگر سفری داری یا به شهر دیگر باید بری باید نزدیک 20 تا 30 دقیقه صبر کنی تا یه ماشین سوارت کنه در حالی که این مدت در گذشته تا 1 دقیقه بود